MALETICI ISTORIJA
Maletići u Dečanskoj hrisovulji
Prvo dokumentovano pominjanje familijarnog imena Maletić nalazi se u Dečanskoj Hrisovulji   II iz-1335 godine. To je ktitorsko zlato pečatna povelja Kralja Stefana Uroša III  Dečanskog. Izuzetno obiman dokumenat, u poslednje vreme kritički i fototipski izdat i temeljno proučen u istorijskom i onomastičkom pogledu. Dečansko vlastelinstvo je, uz hilandarsko, najveći manastirski feudalni posed srednjovekovne Srbije. Ono zahvata prostranu teritoriju između Komova na zapadu i razvođa Belog Drima i Sitnice na istoku, i između razvođa Pećke i Dečanske Bistrice na severu i Drima na jugu, sa pojedinim posedima i van ove zone. Na taj način dečansko vlastelinstvo je kontinuirano obuhvatalo veliki deo Polimlja, Metohije i predeo Altin na južnim padinama Prokletija, uglavnom u današnjoj severoistočnoj Albaniji. Spiskovi domaćinstava u ukupno 89 sela, zaselaka i drugih naseobina ovog vlastelinstva predstavljaju ujedno najopsežniju onomastičku građu srpskoga srednjeg veka. Ogromna većina imena i naziva je bez dvoumljenja srpskog porekla, tako da ce čitava teritorija dečanskog vlastelinstva u prvoj polovini XIV veka mora smatrati čisto srpskom etničkom oblašću. Hrisovulja je napisana u kancelariji kraljevog dvora u Porodimlji na Kosovu i Metohiji.

U  odeljku, Vlasi ratiševci upisano je :
Dobri Maletić i njegovi sinovi Stanimir i Tvrdoje i njegov brat Bodoje. Međe njhovog imanja su bile: od ribnjaka do smćhina selišta,do gradislavske crkve ,od takore, do psećeg potoka na grebištu i do temenjače i zvonare u Stanojevom lugu. 
Dečanske hrisovulje I,II,III –Profesor-Pavle Ivić i Milica Grković strana 121. Institut za lingvistiku, Novi Sadu.1976.godina

Evidentno je da su manastir Dečane gradili i u kasnijem periodu opsluživali i porodice Maletić nastanjene u mestu Ratiševci.
Ratiševci ili današnji Ratiš se nalazi na desetak kilometara od Dečana  u dolini Loćanske i Dečanske Bistrice (Kosovo i Metohija) Ratiš- Ratiševci se prvi put pominje 1330. godine, u prvoj dečanskoj hrisovulji, povelji koju je srpski kralj  Stefan Dečanski izdao svojoj zadužbini - manastiru Dečani. Tada je selo Ratiš-evci imalo 17 srpskih  kuća.
Godine 1935. seljaci su na temeljima stare srpske crkve podigli novu crkvu posvećenu Sv. Trojici. Ona je uništena i oskrnavljena aprila 1941. godine kada su Albanci popalili i raselili sva srpska  sela u Metohiji, ali je ipak stajala kao ruševina i posle Drugog svetskog rata. Osamdesetih godina 20. veka je potpuno uništena.
Oko crkve Sv. Trojice postojalo je staro srpsko groblje od kojeg sada nema nijedan nadgrobni spomenik ni kamena. Dakle to je jedno od sela u kojem su živeli i bavili se stočarstvom i zanatstvom familije Maletić , ne znamo koliko ih je bilo , ali je evidentno da ih je bilo tada i da ih ima i danas (Kostrc) u nekim delovima Kosova i Metohije, pored svih onih koji su se vekovima raseljavali sa tih prostora u sve krajeve vekovnih  srpskih i ostalih kraljevstva i carstva .

Manastir Dečani su zadužbina kralja Stefana Uroša III
i njegovog sina cara Stefana Uroša IV Dušana koji se,
kao drugi ktitor o crkvi starao posle smrti svoga oca.
Gradnja crkve posvećene Hristu Pantokratoru započela je
1327. godine a završena je 1335. godine.
Povelju o darivanju svoje zadužbine Dečanski je izdao 1330. godine.
Kao i svi kraljevski manastiri, i Dečani su uživali prihod velikog broja sela.
Glavni majstor bio je fra Vita iz Kotora, a radove je nadgledao arhiepiskop Danilo Drugi.






Grb Maletića - Rankovica - Maleševac

KNJIGA
BOOK

U knjizi o Maletićima možete pronaći mnogo više podataka.